نه آرامشت را به چشمی وابسته کن نه دستت را به گرمای دستی دلخوش … چشمها بسته می شوند و دست ها مشت می شوند و تو می مانی و یک دنیا تنهایی میلیون ها درخت در جهان به طور اتفاقی توسط موش ها و سنجاب هایی کاشته شدند که دانه هایی را مدفون کردند و سپس جای مخفی آن را فراموش کردند خوبی کن و فراموش کن ” روزی رشد خواهد کرد”
+
نوشته شده در سه شنبه هشتم مرداد ۱۳۹۸ساعت 22:58 توسط علی
|
سلام آمده بودیم به حالی برسیم که غرق قال شدیم و در دریای قیل و قال غوطه ور. حالش برای دیگران شد و آهش به ما رسید به ما حتی جام بالا رفته ات نرسید امیدمان اقل کمش به پیاله لیسی بود که آنهم که توفیق ما نشد این شد که خاک نیشین راهت شدیم و به هر راهی راهت التماس گو اما اگر ما را نصیبی از لبت نشد سر سلامت که قصه شاه و گدا همیشه همین بوده و بود ما خواستیم چیز دیگر رقم خورد. ______________________________